आय.ए.एस. अधिकारी तुकाराम मुंडे सर यांनी एका कार्यक्रमात मांडलेले मतस्वतःला पुढे जायचे असेल तर…! स्वतःआई-वडीलांपासून दूर व्हा….! किंवा पाल्यांना स्वावलंबी बनवण्यासाठी पालकांनी स्वतः पाल्यांना दूर करा…! एकदा एका राजाने दोन गरुडाची पिल्लं आणली. त्यातला एक गरुड राजाने आपल्या हातावर घेतला आणि हाताला झटका देऊन त्याला आकाशात उडवले. लगेच तो आकाशात उंचच उंच झेप घ्यायला लागला, … Continue reading मोडून टाका फांद्या →

कोणी कोणतेही धर्मशास्त्र वाचले नाही तरी चालेल पण एकदा " शरीरशास्त्रा "चा अभ्यास करावा.( वैज्ञानिक मानवी शरीराचा अभ्यास करुन थक्क झाले आहेत )मानवी शरीर अदभुत आहे.🔸 मजबुत फुफ्फुसआपलं फुफ्फुस दररोज २० लाख लिटर हवेला फिल्टर करते. आपल्याला याचा अंदाज पण नाही येत. जर फुफ्फुसाला खेचुन लांब केलं तर ते टेनिस कोर्टचा एक हिस्सा पुर्ण व्यापुन … Continue reading शरीर शास्त्र →

मराठी गौरव दिनानिमित्तमंडळी आपल्या मराठीमध्ये भाषेमध्ये 'ळ ' अक्षर म्हणजे खरंच वेगळेपण आहे.मराठी मध्ये जर'ळ' हे अक्षर नसतं,तर काय काय झालं असतं,ऐका. कोणाला काही कळलं नसतं,कोणी कुठेच वळलं नसतं.जपाची माळ,चिपळ्या,टाळ,वेळ,काळ, दिवाळीचा फराळ.जळजळ नाही, मळमळ नाही.कोणाबद्दल कळकळ नाही.निळा, पिवळा अथवा जांभळा,काळाच काय, नसता सावळा.बगळा, कावळा, कोहळा, भोपळा.कवळी नाही, कोवळी नाही,चवळी नाही,टवळी नाही.माळ्यावरती जळमट नाही.जाळी करून कोळी … Continue reading मराठी गौरव दिन →

नक्की वाचा आणि विचार करा….आपली जबाबदारी ओळखा👇आपणच मराठी बोलत नाही… सर्व भाषा ह्या तोलामोलाच्याच असतात त्यामुळे कोणत्याही भाषेचा तिरस्कार करणे अथवा कोणत्याही भाषेबद्दल गैर बोलणे वा गैरसमज पसरवणे मुळातच चुकीचे आहे. याचा अर्थ आपण आपल्या मातृभाषेकडे कानाडोळा करणे असा होत नाही. परंतु, सध्या आपल्या मायमराठीत इतर भाषांची वाढलेली लुडबूड पाहता आपली मातृभाषा धोक्याच्या वळणावर असल्याचे … Continue reading मराठी बोला →

दोन डोळे आणि तीस म्हणीपहा माय मराठीची समृद्धी १.डोळा लागणे (झोप लागणे) २.डोळा मारणे (इशारा करणे) ३.डोळा चुकवणे (गुपचूप जाणे) ४.डोळे येणे (नेत्रविकार होणे) ५.डोळे जाणे (दृष्टी गमावणे) ६.डोळे उघडणे (सत्य उलगडणे) ७.डोळे मिटणे (मृत्यू पावणे) ८.डोळे खिळणे (एकटक पाहणे) ९.डोळे फिरणे (बुद्धी भ्रष्ट होणे) १० डोळे दिपणे (थक्क होणे) ११.डोळे वटारणे (नजरेने धाक दाखवणे) … Continue reading डोळा शब्दाचे वेगवेगळे वापर →