अण्णाभाऊंच नाव अजरामर

अण्णाभाऊंचं नाव अजरामर

लोकशाहीचा खरा पुढारी,
दलितांचा धगधगता प्यारी,
शब्दांनी पेटवली मशाल,
अण्णाभाऊंचं होतं जीवन विशाल।

भटक्या-विमुक्तांचे कैवारी,
आवाज त्यांच्या वेदनांचे सारी,
पटकथा, कादंबरी, पोवाडा,
श्रमिकांच्या दुःखांना दिला वाचा सडा।

तामीळनाडू असो की मुंबईचा गल्ली,
तिथे पोहचायचं त्यांचं बंडखोर पाऊल शहाणी,
शिक्षण नसूनही बुद्धीचं वरदान,
कथा सांगताना जळायचा आत्म्याचा दिवान।

“फकीराचं स्वप्न” की “मोहत्याचा झाड”
त्यात दिसायचं जणू काळजाचं नाद,
शोषितांच्या मनात त्यांनी उजळवली ज्योत,
अण्णाभाऊंमुळेच मिळाली आसवांना ओलख अन् ओत।

रात्रंदिन आम्हा कामाला,
सत्यासाठी झगडत चालला,
तो फक्त साहित्यिक नव्हता रे,
तो होता समाजाचा खरा आधार रे।

आजही त्यांचं नाव घेतलं की,
उभं राहतं अंगावर शहारा,
कारण अण्णाभाऊ म्हणजे
जनतेच्या वेदनांचं बोलकं प्याला।

शिवश्री लक्ष्मण काटेकर
सोलापूर