संयम

एकदा एका छोट्या गावात रोहन नावाचा मुलगा राहत होता. त्याला गोष्टींची खूप आवड होती, पण एक सवय मात्र वाईट होती—तो कोणतीही गोष्ट शेवटपर्यंत वाचत नसे. अर्ध्यावरच कंटाळून पुस्तक बाजूला ठेवत असे.

एके दिवशी त्याच्या शिक्षकांनी त्याला एक पुस्तक दिलं आणि सांगितलं, “हे पूर्ण वाच. शेवट खूप खास आहे.”
रोहनने पुस्तक वाचायला सुरुवात केली, पण नेहमीप्रमाणे अर्ध्यावर येताच त्याला वाटलं, “ही गोष्ट तर साधीच आहे,” आणि तो पुस्तक बंद करणारच होता.

पण त्या दिवशी त्याने विचार केला—“चला, एकदा तरी शेवटपर्यंत वाचून पाहू.”
तो संयमाने वाचत राहिला… आणि शेवटच्या काही पानांमध्ये गोष्टीत असा मोठा बदल झाला की रोहन थक्क झाला. साधी वाटणारी गोष्ट अचानक खूप प्रेरणादायी झाली होती.

त्याला समजलं की, जर तो अर्ध्यातच थांबला असता, तर ही सुंदर शिकवण त्याला कधीच मिळाली नसती.

त्या दिवसापासून रोहनने फक्त पुस्तकच नव्हे, तर आयुष्याकडेही पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलला. अडचणी आल्या, तरी तो मध्येच हार मानत नसे. कारण त्याला ठाऊक होतं—कहाणी अजून संपलेली नाही.

बोध:
“पुस्तक असो की आयुष्य, शेवटपर्यंत संयम ठेवला तरच खरी सुंदरता आणि यश दिसून येते. कारण कहाणी शेवटच्या पानात सुद्धा बदलू शकते.”