🚩 शिवकालीन बोधकथा 🚩संकल्पना - शिवश्री लक्ष्मण काटेकर
रायगडाच्या परिसरात मुसळधार पाऊस सुरू होता. आकाशात काळे ढग दाटून आले होते. गडाच्या पायथ्याशी असलेले अनेक मावळे पावसामुळे चिंतेत पडले होते. कारण दुसऱ्या दिवशी पहाटेच स्वराज्याच्या कामासाठी महत्त्वाचा संदेश एका किल्ल्यावर पोहोचवायचा होता.
पावसाचा जोर इतका होता की नदी दुथडी भरून वाहत होती. काही मावळे म्हणू लागले,
“राजे, हा पाऊस थांबला की आपण जाऊ. आत्ता बाहेर पडणं धोक्याचं आहे.”
तेवढ्यात छत्रपती शिवाजी महाराज गडाच्या तटावर आले. त्यांनी आकाशाकडे पाहिलं. दूरवर एक गरुड ढगांच्या वर उंच भरारी घेत होता.
राजांनी मावळ्यांना विचारलं,
“तो गरुड पाहिलात का?”
मावळे म्हणाले, “हो महाराज.”
राजे हसून म्हणाले,
“इतर पक्षी पावसापासून लपतात, पण गरुड ढगांवर जाऊन उडतो. संकट सगळ्यांच्या आयुष्यात येतं. पण जो संकटावर मात करण्याचा मार्ग शोधतो, तोच खरा विजेता ठरतो.”
राजांच्या शब्दांनी मावळ्यांच्या अंगात नवचैतन्य संचारलं. त्यांनी पावसाची भीती मनातून काढून टाकली. रात्रीच त्यांनी प्रवास सुरू केला. डोंगर, ओढे, चिखल यांना तोंड देत त्यांनी संदेश योग्य वेळी किल्ल्यावर पोहोचवला.
त्या मोहिमेमुळे स्वराज्याचा मोठा डाव यशस्वी झाला.
त्या दिवसापासून मावळे म्हणू लागले —
“अडचणीपासून पळून जाणारे अनेक असतात, पण अडचणीवर उंच भरारी घेणारेच इतिहास घडवतात.” *बोध*
” पावसात इतर पक्षी आसरा शोधत असतात पण गरुड पाऊस टाळण्यासाठी ढगांच्या वरती जाऊन उडत असतो. समस्या एकच असते पण दृष्टिकोन वेगळा असतो.”
⛳जय जिजाऊ, जय शिवराय ⛳